Witam wszystkich bardzo serdecznie, dziś przeglądając dział “Wp.pl - facet” natknąłem się na taki oto artykuł:

https://facet.wp.pl/gdy-mezczyzna-jest-w-domu-bity-6048977331364481a

Niby na pierwszy rzut oka artykuł poświęcony mężczyznom, jednak postaram się dodać kilka komentarzy od siebie bo temat jest złożony i trudny a piszący artykuł miejscami lekko manipuluje faktami.

Mężczyzna jako ofiara przemocy domowej to częsty powód do drwin. Trudno się zatem dziwić, że wielu panów, którzy padają ofiarami terroru psychicznego, a także fizycznych prześladowań, nie opowiada nikomu o swoich problemach. Wolą dalej znosić upokorzenia niż mierzyć się ze złośliwymi komentarzami. Tymczasem nie jest to problem marginalny.

Ten cytat jest ważny w kontekście przemocy, wielu mężczyzn nie zdaje sobie sprawy nawet, ze są ofiarami, ponieważ większość ludzi utożsamia przemoc jedynie z biciem, co więcej według raportu Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej (na który też będę się powoływał):

Istnieje tendencja do wąskiego rozumienia pojęcia „przemocy”, głównie jako przemocy fizycznej
(prawie 20% respondentów utożsamia przemoc tylko z widocznymi śladami na ciele ofiary).

Jakie definicje przemocy podają nam pracownicy ministerstwa?
Takie(pogrubione to moje komentarze):

Jedną z form przemocy wobec dzieci w rodzinie jest PRZEMOC PSYCHICZNA, EMOCJONALNA.
Może ona przybierać różne formy – na przykład: zastraszanie, groźby, wyzwiska, pomiatanie
dzieckiem(a co z dorosłym?), poniżanie, wyśmiewanie, wywoływanie poczucia winy, czy kontrolowanie /
zabranianie kontaktów z innymi osobami itd.
Jedną z przemocy w rodzinie jest PRZEMOC FIZYCZNA. Może ona przybierać różne formy – nie
tylko bicie, które pozostawia rany i ślady, ale także spoliczkowani, szarpanie, popychanie,
ciągnięcie za włosy czy uszy.
Jedną z form przemocy w rodzinie jest PRZEMOC SEKSUALNA. Może ona przybierać różne
formy – nie tylko zmuszanie do niechcianych zachowań seksualnych (niezależnie od tego czy
sytuacja dotyczy współmałżonków, czy też nie), ale także niechciane obłapywanie,
Diagnoza i porównanie skali zjawiska przemocy w rodzinie oraz ocena efektywności działań podejmowanych na rzecz przeciwdziałania, obmacywanie, czy poniżające opowiadanie innym osobom o upodobaniach i zachowaniach
seksualnych drugiej osoby itd. (A co w sytuacji gdy żona mówi, że nie będzie seksu bo nie dostała torebki za kilka tysięcy albo mąż nie jest tak usłużny jak ona sobie życzy? Czy permanentne i umyślne odmawianie współżycia nie jest przemocą seksualną?)
Jedną z form przemocy w rodzinie jest PRZEMOC EKONOMICZNA. Może ona przybierać różne
formy – może na przykład polegać na zabieraniu wszystkich pieniędzy, kontrolowaniu
wszystkich wydatków, niszczeniu rzeczy osobistych lub stanowiących wspólną własność, czy
pozostawieniu bez opieki osoby, która z powodu choroby, wieku, bądź niepełnosprawności nie
może samodzielnie zaspokoić niezbędnych potrzeb itd.
Jedną z form przemocy w rodzinie wobec dzieci jest ZANIEDBANIE. Może ona przybierać różne
formy – nie tylko zaniedbanie potrzeb żywieniowych, ale też brak troski o czystą odzież, brak
troski o opiekę medyczną lub leczenie, pozostawienie dziecka bez opieki czy brak
zainteresowania problemami dziecka itd.

Dalej autor piszę:

Ofiary zyskały w ramach tej akcji twarz pobitej kobiety oraz posiniaczonego dziecka. Przekaz miał wstrząsnąć odbiorcą i jednocześnie zwrócić uwagę na ważki problem – dramat kobiet i dzieci, który rozgrywa się często w czterech ścianach bez udziału świadków. Nie ma wątpliwości, że ofiarami padają najczęściej kobiety i dzieci

Czy aby na pewno? Co na to mówi raport?

Kobiety istotnie częściej niż mężczyźni przyznawały się do doświadczenia przemocy (odpowiednio 26,8% i 22,3%).

I tu już widzimy lekką manipulację redaktora, jeżeli słowo “kobiety” zamienimy na “mężczyźni” dalej będzie to zdanie taką samą prawdą. Różnica 4 punktów procentowych nie jest jakaś znacząca, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że kobiety lubią robić z siebie ofiarę i często fałszywie zakładają niebieskie karty w tajemnicy przed mężem i dodając cytat numer 1 z artykułu. Opierając się nawet tylko na danych z ministerstwa można śmiało powiedzieć, że kobiety i mężczyźni w niemal w równym stopniu padają ofiarami przemocy w rodzinie, nie ma tu aż takiej przewagi jaką sugeruje się w artkule. Z resztą redaktor dalej sam przeczy sobie w artykule:

Zostały one potwierdzone przez sondaż, który zaprezentowany został przez CBOS w 2012 r. Wynikało z niego, że 11 procent kobiet doświadczyło przemocy fizycznej. I niemal taki sam był też odsetek zaszczutych, nękanych, bitych mężczyzn (10 procent). Podobne informacje płyną też z innych europejskich krajów.

Różnica to jednak jeden punkt procentowy? Więc po co ta manipulacja z kobietami i dziećmi na początku? Powiedzmy, że zrzucę to na niefrasobliwość autora.

Dokładną skalę zjawiska trudno ocenić. Wielu panów, którzy są nękani psychicznie lub po prostu bici, boi się o tym choćby zająknąć. Nie wspominają o problemie ani znajomym, ani tym bardziej nie zgłaszają tego żadnym organom. Motywacja niemal zawsze jest taka sama – obawiają się, że oprócz tego, że będą musieli zmagać się z problemami w domu, staną się dodatkowo obiektem niewybrednych żartów. Niektórzy sądzą, że opowiadanie o sprawie nie ma żadnego sensu, bo i tak nikt nie da wiary ich opowieściom. Wielu woli zatem cierpliwie znosić upokorzenia.

No właśnie, czy nie stąd wynikają rozbieżności raportu opartego na telefonicznych ankietach i statystyk policyjnych?
W statystykach policyjnych różnica pomiędzy zgłoszeniami kobiet i mężczyzn jest ponad 6-krotna.

A teraz jeszcze kilka komentarzy, które według mnie są ciekawe.

Mój serdeczny kolega też padł ofiarą swojej żony. Z boku wszystko wyglądało ok ale chłop marniał w oczach, czułem że babsztyl go gnębi. Gdy pewnego dnia przyszedł do mnie z płaczem i z podrapaną twarzą już nie wytrzymałem. Kuzyn zajmuje się montażem monitoringu w obiektach i bardzo chętnie podjął się montażu zespołu kamer w całym domu a nawet w samochodzie. Po tygodniu nagrywania cały materiał został przekazany policji, nie chcecie wiedzieć co ten złośliwy, msciwy i zakompleksiony babsztyl z nim wyprawiał. Gdyby to na mnie trafiło już dawno miała by skręcony kark. Została zatrzymana i tak długo bezczelnie zaprzeczała;zarzutom dopóki nie pokazali jej “Big brothera”. Szczęka jej opadła jak zobaczyła na jaką minę się wpakowała. Dostała zawiasy i zakaz zbliżania się. Na kolanach błagała go aby pozwolił jej wrocić ale to bylo bez sensu. Jeżeli jakiś pan ma podobny problem i czyta ten materiał to szczerze radzę od razu działać. Prosta kamera lub kilka zdziałają cuda. I przede wszystkim nie bać się że policjanci będą się z Was śmiać czy szydzic, nie ma mowy. Kolega opowiadał że wzięli się za to bardzo poważnie i szczerze mu współczuli, za to babsztyla wzięli od razu na wysokie obroty. Z pracy została zwolniona w trybie natychmiastowym. Kolega jest już 3 lata po rozwodzie, poznał wspaniałą kobietę która właśnie spodziewa się ich dziecka.

Mój kumpel nie jest bity ale jest z nim jeszcze gorzej: Jego kobieta, która waży jakieś 50 kg więcej niż on, tyranizuje go inaczej. Jak chłop wypije więcej jak jedno piwo to …ma stracha iść do domu, pomimo że nie jest pijany. Już nie raz po kilku browarach spał u mnie.Terror psychiczny uprawia kobieta Jurka.

Nigdy wcześniej nie myślałam o takiej sytuacji dopóki mój brat nie stał się ofiarą przemocy ze strony swojej żony. To perfidna, wyrachowana, złośliwa kobieta. Gdyby nie dziecko już dawno by od niej odszedł. Mój brat nie jest żadnym ciamajdą - to przystojny, dobrze zbudowany mężczyzna, jednocześnie ciepły i rodzinny. Nigdy nie uderzyłby kobiety. Już kilkakrotnie, za moją namową, był na obdukcji. Gdyby nie dziecko już dawno zakończyłby to małżeństwo - ona to wie i czuje się bezkarna. Tak naprawdę jest bezsilny.

A i jeszcze na koniec kilka danych z raportu ministerstwa, które nasunęły mi pewną refleksję.

Wśród pośrednich świadków przemocy wobec kobiet istotnie więcej było kobiet niż mężczyzn
(56,1% do 43,9%). W tej grupie istotnie więcej (niż wskazywałaby na to liczebność grupy
wiekowej) było osób w wieku 29 – 39, mniej było natomiast osób w wieku 60 lat lub więcej.
Ponadto, istotnie więcej (biorąc pod uwagę liczebność całej grupy) było osób z wykształceniem
wyższym, a istotnie mniej osób z wykształceniem podstawowym i zasadniczym zawodowym.

Inaczej niż w przypadku przemocy wobec kobiet, mężczyźni istotnie częściej deklarowali
znajomość przypadków przemocy wobec mężczyzn (58,3% do 41,7%). Nieco inaczej niż w
przypadku przemocy wobec kobiet, w grupie pośrednich świadków przemocy wobec mężczyzn
istotnie nadreprezentowane były osoby w wieku 18 – 29 lat. Podobnie, jak w przypadku
przemocy wobec kobiet, osoby w wieku 60 i więcej lat istotnie rzadziej niż wskazywałaby na to
liczebność tej grupy wiekowej, deklarowały znajomość sytuacji przemocy wobec mężczyzn.

Czyżby w młodszym pokoleniu kobiety stawały się bardziej agresywne i przemocowe od mężczyzn?

Zapraszam do dyskusji i wniosków.
S.