Witam wszystkich serdecznie.
Jako nowy członek forum witam was i dzięki że mogłem do was dołączyć.
Mam na imię Łukasz i mam 39 lat.

A więc.

Jakiś czas temu a dokładnie około 80 dni temu odkryłem że żona mnie zdradziła.
Już wcześniej zauważyłem że jakoś dziwnie się zachowuje, i kilka razy się zapytałem “ czy ty przypadkiem nie masz jakiego kochasia na boku ?”
Było to pytanie bardziej żartobliwe, bo jak moja żona miała by mnie zdradzić ? Nigdy.
Ona nawet nie zwracała na te pytanie uwagi, a ja nie oczekiwałem odpowiedzi bo nawet nie spodziewałem się że to może być prawda.

Niestety, gdy pewnego wieczoru kiedy byliśmy lekko pokłóceni zauważyłem że żona z byt często jest Online na Whatsaap, ewidentnie było widać że z kimś pisze, ( wtedy spałem u dzieci w pokoju ) .
Była to już noc a ona z kimś pisała jak nigdy.
Pierwszy raz takie coś zauważyłem, dlatego zaczęłem się martwić i zastanawiać.
Wreszcie nie wytrzymałem i wpadając do sypialni wyrwałem jej telefon aby sprawdzić z kim ona tak namiętnie pisze. 😱 Doznałem szoku, bo okazało się że pisze z kochasiem. Długo nie myśląc, podałem córce telefon żony aby szybko spisała numer telefonu, bo sam nie mogłem, ponieważ żona wpadła w szał i za wszelką cenę chciała mi wyrwać swój telefon, wykrzykując że ona go Kocha 😡😱.
Córka spisała numer telefonu i odnalazłem dziada.
I w sumie tak to wszystko się zaczęło.
Były krzyki itd. wiadomo jak to w takiej sytuacji bywa.
Ale zamiast mnie przepraszać ona zaczęła wykrzykiwać że już mnie nie kocha i chce rozwodu.
A to już całkowicie mnie dobiło.
Powiedziała mi że to już od dawna w niej siedzi, i że już dawno się zastanawiała nad rozwodem ale nie miała odwagi tego powiedzieć.
I ta sytuacja z tym kochasiem nie ma nic wspólnego z tym że chce rozwodu.
Normalnie szok.
23 lata bycia razem ( a mam 39 lat ) większość mojego życia spędziliśmy razem, bywały różne sytuacje z których wychodziliśmy, ale nigdy nie było żadnego tematu że ona się czuje nie szczęśliwa albo że mnie przestaje kochać.
Owszem w czasie awantur padały takie słowa że mnie nie kocha itd. ale kto bierze to do siebie skoro jest awantura i w takich momentach każdy plecie co mu ślina przyniesie na język.
W skrócie dodam że całe życie mamusia żony uczestniczyła w naszym związku, zawsze jej było pełno i mieszała się w każdą nasza sprawę. Od początku teściowa mnie nie akceptowała.
Nie raz gadała do mojej żony w mojej obecności zeczy które mnie szokowały, “ jemu nic nie musisz mówić ” “ on ma tylko pracować i przynosić pieniądze ” itd. a czasami nawet gorsze teksty leciały.
W każdym bądź razie zawsze się mieszała w nasze życie. Ale nie dość że mnie traktowała jako wroga to i własną córkę też nie za dobrze traktowała, wykorzystywała ja do różnych spraw na których tylko jej zależało a moja żona jak zwykle jej pomagała, a czasami i ja byłem zmuszany jej pomagać, przez co wybuchały awantury.
Ja zawsze mówiłem do żony " ona ( teściowa) nigdy nie była matką, teściowa ani babcia) .
Bo jak my potrzebowaliśmy jakiejkolwiek pomocy to jej nie było, ale jej musieliśmy pomagać.

Teraz o mnie.
Jestem wybuchowym, szczerym facetem. Zawsze mówiłem to co myślę, czuję i nigdy nie miałem nic do ukrycia.
Nie ukrywam że podczas awantur domowych z żoną byłem aniołkiem , bo tak nie było. Nie raz potrafiłem w czasie awantury coś rozwalić lub czymś rzucić. Wiem jestem idiotą, ale żona zawsze do mnie miała więcej odwagi w takich sytuacjach i też nie przebierała w słowach i była również agresywna.
I tak z awantur powstawały wojny.
Ale nie trwało to długo, bo ja nigdy nie potrafiłem się długo gniewać na żonę, i zazwyczaj drugiego dnia, przychodziłem do niej i ją przytulałem i przepraszalem.
Ona mogła by ze mną nie gadać tygodniami ale ja nie potrafiłem się długo na nią gniewać, bo ja kocham i nie nawidze mieć złej atmosfery w domu.
Przez wszystkie te lata razem, oboje dążyliśmy do celów które głównie moja żona chciała, nie mówię że były to jakieś tam prywatne zachcianki żony tylko kupno domu, mieszkania itd. Nie powiem że było to złe, ale gdy już kupiliśmy jedno mieszkanie, a ona zaczęła znowu gadać o następnym kredycie to aż mnie ciarki przechodziły. Jeden kredyt ok, ale zaraz pakować się w następny? Bałem się tego że nie podołamy temu wszystkiemu finansowo. Mówiłem prosiłem, że to za wcześnie bo i tak jest już ciężko, a co mówić jeszcze jeden kredyt.
Bałem się że to nas zniszczy.
Ale ona nie odpuszczała i stało się.
Dodam że żona nie pracowała, bo zajmowała się domem i dziećmi, w między czasie coś tam dorabiał w internecie, ( raz .mniej zarobiła raz więcej, ale jak to w necie nie jest to żadna stała praca ) .
I tak właśnie żyliśmy.
Ja chodziłem do pracy, ona zajmowała się domem.
Czasami gdzieś wychodziliśmy ale nie było mowy o restauracjach czy innych przyjemnością h bo byliśmy zmuszeni oszczędzać, dla dzieci zawsze wszystko kupowaliśmy bo jak na dzieciach oszczędzać.

Wracając do zdrady żony.
Jak już wspominałem trwa to już prawie 80 dni. Wieczne wojny awantury i wielki znak zapytania, co dalej.
Żona ani nie chce się pogodzić, ale i nic nie robi w sprawie rozwodu.
Kocham ją ponad życie i już nie raz jej mówiłem że jej wybaczę ale to ona musi mi pokazać że jej zależy i że będzie musiała zrobić wszystko abym o tym mógł zapomnieć. Ale ona nic, jak skała.
Ani w lewo ani w prawo.
Po 2-3 dniach od odkrycia zdrady, wyprowadziłem się do auta. Około tygodnia spałem w aucie, a do domu przychodziłem tylko po pracy aby się wykąpać.
Po tym czasie wreszcie wróciłem do domu bo ileż można spać w aucie, to przecież ja jestem poszkodowany a nie ona.
Niestety po powrocie nadal bez zmian. Ja tylko płakałem, prosiłem, błagałem aby dała nam szansę , ale ona nadal była jak skała.
A więc spakowałem pare zeczy i pojechałem do Polski ( bo mieszkam w DE ) .
W Polsce spędziłem około 7 dni. Oczywiście cały czas dzwoniłem, prosząc o decyzję bo mam dość już tej całej sytuacji i chce wreszcie normalnie zacząć żyć. Ale ona nadal nic. Ani rozwodu ani miłości.
W między czasie straszyła mnie że mnie poda o alimenty i będę musiał na nią płacić.( W DE nie ma orzekania o winie a alimenty się jej należą jak nie ma pieniędzy na życie. )
Po kilku dniach w PL, wróciłem, ale nadal bez zmian. Byłem i jestem załamany nie wiedziałem co mam robić ( nadal nie wiem ) . Żona spala u dzieci w pokoju, wreszcie nie wytrzymałem i powiedziałem jej że ma przychodzić spać do łóżka aby dzieci nie denerwować. O dziwo przyszła, a ja myślałem że może zmieniła zdanie i zaczniemy nasze życie od nowa. Ależ z kąd, położyła się i bez słowa poszła spać. Po kilku dniach nie wytrzymałem i przeniosłem się na podłogę.
Spałem tak kilka dni, a ona nawet nie powiedziała słowa abym wrócił do łóżka. Było to jej obojętne i miała to najwidoczniej w dupie .
Oczywiście postawiłem jej warunek że albo zaczynamy od nowa, albo niech wreszcie złoży te papiery rozwodowe, bo ja już mam dość tego i chce zacząć normalnie funkcjonować. Ale ona nadal nic nie zrobiła. A ja co jakiś czas wybuchalem, bo ile można.
Awantura za awantura, proszenie, błaganie, płacz z mojej strony co 2-3 dzień, a ona nadal swoje. Ona chce rozłąki. Podobno była u adwokata, ale jak do tąd nie złożyła papierów rozwodowych.
Nie mam już co począć, byłem u lekarza bo mam myśli samobójcze i boję się że zrobię albo jej abbo sobie krzywdę. Lekarz odrazu wypisał mi receptę na proszki i stwierdził depresję. Nie mogę jesc, spac, koncentrować się, schudłem około 10 kg i do tego jeszcze ta depresja. Normalnie koszmar.
Jestem zdruzgotany, załamany, wściekły i wszystko na raz.
I oto tak wygląda mniej więcej całą historia. Proszę was o radę, co zrobić, jak sens tym poradzić bo tracę już siłę.

Ps. W czasie dyskusji napewno żadacie wiele pytań, bo nie wszystko opisałem.
Ale pytajcie zdjęcia odpowiem.
Z góry dziękuję za wszelkie rady i wsparcie którego potrzebuje. Bo nawet nie mam z kim o tym pogadać bo nie mam tu nikogo, a rodziny nie chce w to angażować bo i tak jest 1500km z tąd a więc szkoda ich tylko denerwować.
Pozdrawiam Łukasz.